سکه‌های سلسله‌های اسلامی ایران

متن وسط (میدان) معمولاً شهادتین و نام‌هاست؛ حاشیه عبارت «بسم الله ضرب هذا الدرهم/الدینار ب...» را با نام ضرابخانه و سال به عدد نوشتاری عربی دارد.

در بسیاری از انتشارهای اولیه، سال قمری با واژه آمده است؛ در دوره‌ها و تیپ‌های دیگر شکل تاریخ می‌تواند متفاوت باشد. خط و گاه‌شماری همان انتشار را پیش از تبدیل بررسی کنید.

در سکه‌های سامانی، آل‌بویه، غزنوی و سلجوقی، هم نام خلیفهٔ عباسی و هم نام امیر یا سلطان محلی آمده است؛ هر دو را برای تعیین تاریخ بخوانید.

ایلخانان پس از غازان نوشته‌های شیعی یا سنی را بر پایهٔ سیاست دینی هر فرمانروا به کار بردند؛ این تفاوت در تمایز گونه‌ها سودمند است.

فهرست آلبوم (Checklist of Islamic Coins) مرجع استاندارد شماره‌گذاری است.

مجموعه‌های موزه‌ای (مانند موزهٔ بریتانیا) برای مقایسهٔ تصویری نمونه‌های با ضرابخانهٔ مشخص سودمندند.