خودنویس‌ها

سامانهٔ پرکردن یکی از مطمئن‌ترین نشانه‌های شناسایی نسل و خانوادهٔ خودنویس است. قطره‌چکانی، کیسه‌ای اهرمی، دکمه‌ای، پیستونی، خلأ و کارتریج/کانورتر خانواده‌های اصلی‌اند.

ابنوس سخت، سلولوئید، رزین و روکش‌های فلزی از مواد رایج بدنه‌اند. تشخیص ماده برای نگهداری مهم است، زیرا گرما، نور، آب و مواد شوینده بر هرکدام اثر متفاوت دارد.

مدل ۱۰۰ نخستین خودنویس پلیکان بود و در ۱۹۲۹ عرضه شد. سامانهٔ پیستونی و اجزای قابل تعویض آن مبنای خانواده‌ای شد که تغییرات جزئی‌اش برای تاریخ‌گذاری اهمیت دارد.

دوئوفولد خانواده‌ای تاریخی از خودنویس‌های پارکر است که از ۱۹۲۱ شناخته می‌شود. نام دوئوفولد در دوره‌های بعد دوباره استفاده شده، پس نام روی قلم بدون بررسی ساخت و سامانهٔ پرکردن تاریخ آن را ثابت نمی‌کند.

پارکر ۵۱ از ۱۹۴۱ عرضه شد و با نوک پوشیده شناخته می‌شود. خانواده شامل نسل‌های پرکن خلأ و سپس مخزن فشاری است؛ تاریخ‌گذاری دقیق باید از نوشته‌ها و ساخت قطعات انجام شود.