دوربین‌ها

دوربین‌های جعبه‌ای، تاشو، دوعدسی انعکاسی، تک‌عدسی انعکاسی، مسافت‌یاب، قطع بزرگ و فوری ساختارهای جداگانه‌اند. ساختار، مسیر دید و اندازهٔ رسانه پایهٔ شناسایی است.

شمارهٔ فیلم با اندازهٔ تصویر یکی نیست. فیلم ۱۳۵ معمولاً تصویر ۲۴×۳۶ میلی‌متر می‌دهد؛ فیلم ۱۲۰ می‌تواند چند قطع متوسط مانند ۶×۶ یا ۶×۹ بسازد؛ دوربین‌های صفحه‌ای نیز ورق یا صفحهٔ جداگانه می‌پذیرند.

براونی نام خانواده‌ای گسترده از دوربین‌های سادهٔ کداک است که از ۱۹۰۰ آغاز شد و عکاسی فوریِ روزمره را همگانی کرد. مدل‌ها و فیلم‌های متعدد زیر این نام عرضه شدند و نباید یک تیپ واحد شمرده شوند.

لایکا I تولیدی در ۱۹۲۵ را باید از نمونهٔ آزمایشی Ur-Leica پیشین جدا کرد. این خانواده فیلم سینمایی ۳۵ میلی‌متری را در قالب دوربین کوچک عکاسی تثبیت کرد.

رولیفلکس از ۱۹۲۹ خانواده‌ای شاخص از دوربین‌های دوعدسی انعکاسی و قطع متوسط است. عدسی بالایی برای مشاهده و عدسی پایینی برای ثبت تصویر به‌کار می‌رود.

مدل ۹۵ که در ۱۹۴۸ عرضه شد، نخستین دوربین تجاری موفق برای تولید تصویر فوری بود. مدل‌های ۹۵A و ۹۵B ادامهٔ همین خانواده‌اند و باید جداگانه ثبت شوند.

هاسلبلاد 500C در ۱۹۵۷ معرفی شد و یک سامانهٔ ماژولار تک‌عدسی انعکاسی قطع متوسط با شاتر مرکزی در لنز بود. بدنه، خشاب، منظره‌یاب و لنز قابل تعویض‌اند.

نیکون F که در ۱۹۵۹ عرضه شد، یک سامانهٔ حرفه‌ای دوربین تک‌عدسی انعکاسی ۳۵ میلی‌متری با عدسی‌ها و منظره‌یاب‌های قابل تعویض بود.

کانن AE-1 در ۱۹۷۶ عرضه شد و با کنترل الکترونیکی مبتنی بر ریزپردازنده و نوردهی خودکار اولویت شاتر، به یکی از خانواده‌های مهم دوربین ۳۵ میلی‌متری مصرفی تبدیل شد.