واژه‌نامهٔ تخصصی

مسیر مستند اثر میان دارندگان و مجموعه‌ها؛ با محل کشف، تاریخ تولید یا گواهی اصالت برابر نیست.

بازه‌ای که میان دو مدرکِ شناخته‌شده اطلاعات کافی ندارد؛ با روایت احتمالی تکمیل نمی‌شود.

تغییر یا تصحیح متن عرضه که باید همراه نسخه و تاریخ در پرونده نگه داشته شود؛ متن اولیه خودکار به نتیجهٔ مستقل تبدیل نمی‌شود.

ابزار معرفی رده‌های اموال فرهنگی در معرض خطر تجارت غیرقانونی؛ فهرست اشیای مسروقه یا حکم سرقت یک نمونه نیست.

سند مربوط به خروج اثر با دامنه و شرایط مشخص؛ اعتبار و کاربرد آن باید برای کشور، زمان و خود شیء بررسی شود.

قاب یا محفظهٔ آینه با پوشش لاکی ثبت‌شده؛ با قلمدان یکی نیست. عکس متعلق به نمونهٔ قاجار 1932.13 است.

پود افزوده در ساختار بافته برای ایجاد طرح؛ فن و مواد هر نمونه باید از همان رکورد نقل شود. نمونهٔ 1926.22 کلیولند این فن را ذکر می‌کند.

برگ مصور آغازین کتاب؛ با تمام نسخه برابر نیست. رکورد 1945.169 برگ راستِ آغازنامهٔ دوصفحه‌ای شاهنامه را معرفی می‌کند.

مادهٔ پختهٔ اصلی ظرف؛ با آستر، لعاب و تزئین سطحی یکی نیست. ترکیب آن از عکس عمومی قطعی تعیین نمی‌شود.

پوشش رسی سطح سفال؛ با لعاب برابر نیست و نام و ترتیب لایه‌ها باید از رکورد یا بررسی همان اثر گرفته شود.

فن پرداخت سطح سفال؛ براق‌بودن یک عکس به‌تنهایی اثبات این فن یا وجود لعاب نیست.

نوشته یا نشانهٔ ثبت‌شده روی کف؛ محل، رنگ و روش اجرا مستقل ثبت می‌شوند. هر نشان الزاماً نام سازنده نیست.

لایهٔ رنگ افزوده در مداخلهٔ ترمیمی؛ با نقش اصلی یکسان نیست. اختلاف رنگ تنها سرنخ است و مرمت نیازمند مدرک مستقل است.

کاشی با فن زرین‌فام ثبت‌شده؛ رنگ درخشان عکس به‌تنهایی تعیین‌کنندهٔ فن نیست. نمونهٔ مصور دقیقاً رکورد 1915.524 کاشان است.

جزء شبکه‌ای اسطرلاب مسطح برای نمایش مواضع مرجع ستارگان؛ وجود و وضعیت آن در هر ابزار باید از پروندهٔ همان نمونه بررسی شود.

بازوی نشانه‌روی در ابزارهایی مانند اسطرلاب؛ تاریخ و اصالت این جزء الزاماً با بدنه یکسان نیست.

نام یا نشان روی ابزار که باید با محل و خوانش ثبت شود؛ تطبیق در مرجع امضا به‌تنهایی سابقهٔ مالکیت یا اصالت شیء را ثابت نمی‌کند.

نام نوع در رکوردهای ساعت آفتابی؛ با نام سازندهٔ هر قطعه برابر نیست. تصویر متعلق به نمونهٔ فرانسوی 1942.490 کلیولند است.

ترکیب مواد و روش‌هایی که تصویر عکاسی را ایجاد می‌کنند؛ با موضوع تصویر یا مدل دوربین یکی نیست و تشخیص آن می‌تواند به بررسی متخصص نیاز داشته باشد.

تصویر عکاسی یکتا روی صفحهٔ مسی نقره‌پوش؛ قاب یا ظاهر مشابه از روی فایل دیجیتال به‌تنهایی این فرایند را ثابت نمی‌کند.

فرایند تصویر عکاسی روی شیشه؛ در پرونده، پایهٔ تصویر را از قاب و پوشش محافظ جدا ثبت کنید.

تصویر عکاسی روی پایهٔ آهنی؛ نام انگلیسی آن به معنی صفحهٔ قلع نیست و آزمون خانگی پایه توصیه نمی‌شود.

چاپ عکاسی کاغذی با آلبومین در ساختار لایهٔ تصویر؛ تاریخ چاپ ممکن است با تاریخ نگاتیو متفاوت باشد.

فرایند عکاسی مبتنی بر ترکیبات آهن با تصویر آبی؛ رنگ آبی فایل به‌تنهایی تشخیص نیست. تصویر نمونهٔ مستند 1997.47 کلیولند است.

ماده‌ای مانند کاغذ، شیشه یا فلز که ساختار تصویر را حمل می‌کند؛ مقوا و قاب افزوده لزوماً پایهٔ اصلی نیستند.

زمان تولید چاپ مثبت؛ با زمان ثبت نگاتیو، رویداد درون تصویر و نصب بر مقوا الزاماً یکسان نیست.

شکل‌دادن یا تزئین شیشه در حالت نرم و گرم؛ نام روش را از فن ثبت‌شدهٔ همان اثر تعیین کنید، نه صرفاً از فرم ظرف.

شکل‌دادن شیشه با دمش در قالب؛ وجود نقش برجسته در یک عکس به‌تنهایی اثبات این فن در همهٔ اجزای ظرف نیست.

افزودن رشتهٔ شیشهٔ نرم برای شکل‌دادن تزئین؛ با خط نقاشی‌شده روی سطح یکی نیست.

شیشه‌ای که به دلیل ترکیب و شرایط محیط مستعد تغییر و تخریب است؛ کدری یا پوسته‌ریزی باید توسط محافظ بررسی شود و از عکس حکم قطعی نمی‌دهد.

جزء پایهٔ قلیان؛ عنوان، مواد و خاستگاه هر نمونه از رکورد مستقل آن نقل می‌شود. تصویر، نمونهٔ شیشهٔ آبی رکورد 1961.44 است.

زیور دارای سازوکار اتصال سنجاقی؛ پشت، قفل و سوزن بخشی از مستندسازی‌اند. تصویر نمونهٔ مروونژی کلیولند است، نه معیار همهٔ سنجاق‌ها.

عنوان زیوری با کاربرد سنجاق و آویز؛ امکان و ساختار اتصال باید از همان رکورد بررسی شود. نمونهٔ مصور 2011.410 از Potter Studios است.

پوشش نقره روی مادهٔ زیرین؛ با نقرهٔ یکپارچه برابر نیست و پاک‌سازی سایندهٔ مکرر می‌تواند پوشش را از بین ببرد.

تغییر سطح نقره که مراقبت و برداشتن آن موضوع‌های جدا هستند؛ حذف تیرگی بدون بررسی ممکن است به سطح یا اجزای مجاور آسیب بزند.

افزودن لایهٔ طلا به سطح؛ وجود این تزئین به معنی طلا بودن کل بدنه نیست و رنگ طلایی عکس برای اثبات آن کافی نیست.

قرار دادن مادهٔ تزئینی در زمینهٔ فلزی؛ جنس زمینه و مادهٔ افزوده باید جدا و بر پایهٔ منبع ثبت شوند.

ایجاد نقش با اثر شیمیایی بر سطح فلز؛ نام یک فن تاریخی است و این تعریف دستور انجام آزمایش روی شیء نیست.

عنوان مجموعه‌ای محدود از اجزای زره، نه زره کامل؛ نمونهٔ مصور میدانی کلیولند، رکورد 1916.1816 است.

نام نوع شمشیر در رکوردهای مربوط به هند؛ تاریخ و خاستگاه هر نمونه باید مستقل نقل شود. تصویر متعلق به 1930.704 کلیولند است.

تاریخ ثبت‌شده برای یک جزء مانند تیغه؛ نباید بدون شاهد به قبضه، غلاف یا همهٔ مجموعه تعمیم داده شود.

ابزار مهر با سطح حکاکی‌شدهٔ استوانه‌ای که با غلتاندن، نقش خود را منتقل می‌کند؛ خود ابزار و نقش حاصل دو موضوع مستندسازی جدا هستند.

محفظهٔ نگهداری ابزار نوشتن؛ شکل، اجزا و مواد هر نمونه باید از رکورد همان شیء تعیین شوند، نه از عنوان عمومی قلمدان.

رشته‌های طولی پایهٔ بافته؛ جنس تار می‌تواند با پود یا پرز متفاوت باشد و باید جدا ثبت شود.

رشته‌های عبوری میان تارهای بافته؛ نوع ماده و شیوهٔ عبور آن بخشی از توصیف ساختار بافت است.

بخش برجستهٔ سطح بافتهٔ پرزدار؛ طول، سایش و مادهٔ آن با ساختار پایه یکی نیست.

مادهٔ ساخته‌شده با کاغذ و مادهٔ چسباننده؛ در برخی قلمدان‌ها زیرساخت تزئین لاکی است. جنس یک نمونه را از عکس عمومی قطعی ندانید.

شناسهٔ شیء در مجموعهٔ موزه یا آرشیو؛ با شمارهٔ کاتالوگ تیپ، شمارهٔ سریال سازنده یا شناسهٔ عکس متفاوت است.

شرح تاریخ‌دارِ وضعیت، آسیب‌ها و مداخلات مشاهده‌شده، همراه روش بررسی و محدودیت آن؛ تضمین اصالت نیست.

کاهش عوامل آسیب در محیط، نگهداری و جابه‌جایی بدون الزام به مداخلهٔ مستقیم بر شیء؛ با مرمت یکی نیست.

حقوق مربوط به تصویر که باید جدا از قدمت یا مالکیت شیء بررسی شود؛ رایگان بودن مشاهدهٔ صفحه مجوز بازنشر نیست.

نسبت دادن اثر به سازنده، دوره یا خاستگاه بر پایهٔ شواهد؛ عبارت‌های احتمالی و اختلاف منابع بخشی از نتیجه‌اند.

ثبت نشانه‌های خوانده‌شده از کتیبه با حفظ بخش‌های ناقص یا نامطمئن؛ با ترجمه یا تکمیل حدسی برابر نیست.

مبلغ پذیرفته‌شده در پایان پیشنهادهای حراج، پیش از هزینه‌های افزودهٔ قراردادی؛ با قیمت پیشنهادی یا هزینهٔ نهایی خرید یکی نیست.

کارمزد افزوده بر قیمت چکش طبق شرایط همان حراج؛ نرخ آن را نباید بدون خواندن قرارداد ثابت فرض کرد.

نمای نزدیک یک بخش مشخص با توضیح محل و مقیاس؛ به‌تنهایی وضعیت همهٔ شیء یا اصالت قطعهٔ دیگر را نشان نمی‌دهد.

رویهٔ اصلی سکه که معمولاً نام یا تصویر فرمانروا بر آن است.

رویهٔ دوم سکه؛ در سکه‌های ایرانی غالباً محل ضرابخانه و سال.

کنارهٔ سکه؛ صاف، شیاردار یا کتیبه‌دار.

محل ضرب سکه که در سکه‌های قاجار روی خود سکه نوشته می‌شود.

نسبت فلز گران‌بها در آلیاژ، مانند نقرهٔ ۰٫۹۰۰.

تفاوت ثبت‌شده در طرح، حروف یا ابعاد که گونه‌ای مستقل می‌سازد.

سکهٔ آزمایشی که به جریان عمومی نرسیده است.

ضرب دوبارهٔ یک سکه با سنبه‌های اصلی در تاریخی متأخرتر.

نسخهٔ نمایشی بدون اعتبار پولی، معمولاً با سوراخ یا چاپ «نمونه».

اسکناسی که جایگزین نسخهٔ معیوب در چاپ می‌شود و سریال متمایز دارد.

نقش درون خمیر کاغذ که در برابر نور دیده می‌شود.

نوار تعبیه‌شده در کاغذ برای جلوگیری از جعل.

روش چاپ گودچاپ که برجستگی محسوس ایجاد می‌کند.

سوراخ‌های جداکنندهٔ تمبرها؛ با دندانه‌سنج اندازه‌گیری می‌شود.

تمبری که با قیچی جدا می‌شده است.

چاپ روی تمبر برای تغییر ارزش اسمی.

چاپ افزوده روی تمبر موجود بدون تغییر ارزش.

پاکتی با مهر نخستین روز انتشار تمبر.

سازوکاری که انرژی را به نوسانگر می‌رساند و زمان را می‌شمارد.

چرخ نوسانگر ساعت مکانیکی.

کوک با کلید جداگانه؛ نشانهٔ ساعت‌های قدیمی‌تر.

کوک از راه تاج بدون کلید.

قرقرهٔ مخروطی برای یکسان‌سازی نیروی فنر، رایج در ساعت‌های انگلیسی.

شناسهٔ طراحی و ابعاد حرکت ساعت.

هر کارکرد افزون بر نمایش ساعت و دقیقه.

نشان رسمی عیار فلز روی قاب که در انگلستان تاریخ‌گذاری را ممکن می‌کند.

زنجیرهٔ مستند مالکیت یک شیء.

سنجش استاندارد وضعیت نگهداری یک شیء.

سکهٔ زرین هخامنشی با نقش شاه‌کماندار؛ پشت آن فقط نقش سنبه دارد.

سکهٔ سیمین هخامنشی هم‌نقش با دریک.

سکهٔ سیمین پایه در دوره‌های اشکانی، ساسانی و اسلامی.

سکهٔ سیمین برابر چهار درهم، رایج در ضرابخانه‌های یونانی‌مآب و اشکانی.

سکهٔ زرین دورهٔ اسلامی؛ در نظام ریال، یک‌صدم ریال.

سکهٔ مسین دورهٔ اسلامی برای داد و ستد روزانه.

درهم‌های ساسانی‌نقش با افزوده‌های عربی در حاشیه، ضرب‌شده پس از فتح.

واحد پول خرد صفوی و قاجار؛ بعدها سکهٔ مسین.

سکهٔ سیمین که از دورهٔ شاه‌عباس یکم رواج یافت.

سکهٔ سیمین قاجار؛ در ۱۳۱۱ خورشیدی جای خود را به ریال داد.

واحد شمارش پول در ایران؛ در نظام ریال برابر ۱۰ ریال.

واحد رسمی پول ایران از ۱۳۱۱ خورشیدی؛ برابر ۱۰۰ دینار.

ضرب دستی سکه میان دو سنبه؛ روش رایج پیش از ضرب ماشینی ۱۸۷۷ در ایران.

فرورفتگی بی‌نقش در پشت سکه‌های کهن مانند دریک.

نقش پشت درهم ساسانی، معمولاً با دو نگهبان در دو سو.

نشان رسمی ایران در دوره‌های قاجار و پهلوی بر سکه، تمبر و نشان‌ها.

شمارهٔ اسکناس در کاتالوگ استاندارد جهانی (SCWPM).

ترکیب امضای مقام‌های بانک ناشر که در اسکناس‌های ایران واریته می‌سازد.

نام رایج نخستین تمبرهای شیر ایران در ۱۸۶۸ میلادی.

تمبر اضطراری یا سورشارژ برای رفع کمبود؛ از گروه‌های پرجعل تمبر ایران.

مهر ادارهٔ پست روی تمبر برای جلوگیری از استفادهٔ دوباره.