درجه‌بندی و نشانه‌های امنیتی اسکناس

PMG مقیاس عددی ۱ تا ۷۰ دارد؛ عنوان و توضیح هر درجه را از استاندارد همان مؤسسه بخوانید و با عنوان‌های توصیفی IBNS یک‌به‌یک برابر نگیرید.

تا، سوراخ سوزن، پارگی، لکه و شست‌وشو درجه را پایین می‌آورد؛ اسکناس شسته یا اتوکشیده باید با همین وضعیت ثبت شود.

واترمارک در خود کاغذ ساخته می‌شود و در نور گذرا دیده می‌شود، نه روی سطح.

در سری‌هایی که این ویژگی‌ها دارند، نخ امنیتی و چاپ اینتاگلیو را با راهنمای ناشر مقایسه کنید؛ همهٔ اسکناس‌ها واترمارک، نخ یا چاپ برجسته ندارند.

اسکناس‌های تقلبی همزمان با انتشار (contemporary forgeries) خود گونهٔ مجموعه‌ای مستقل‌اند و باید جدا ثبت شوند.

امضا، سری و مهر سربار (overprint) گونه‌های جداگانه در کاتالوگ پیک (SCWPM) می‌سازند.

اسکناس‌های نمونه (SPECIMEN) و جایگزین (replacement) را در مدخل جدا ثبت کنید.

مقیاس توصیفی IBNS و مقیاس عددی PMG را با نام مرجع ثبت کنید؛ تبدیل خودکار یک عنوان به یک عدد دقیق قابل اتکا نیست.

سطح، گوشه‌ها، حاشیه‌ها و آثار تا را زیر نور مایل بررسی کنید؛ عکس روبه‌رو ممکن است آثار فشار یا تا را پنهان کند.

اصل بودن کاغذ، شست‌وشو، ترمیم و آسیب را جدا از عنوان درجه بنویسید؛ برای گواهی حرفه‌ای، شماره را در پایگاه صادرکننده استعلام کنید.

ابتدا ناشر، ارزش اسمی و سری را مشخص کنید؛ فقط ویژگی‌های اعلام‌شده برای همان سری را انتظار داشته باشید.

نور معمولی، نور عبوری و تغییر زاویه را مقایسه کنید؛ نبود واترمارک روی اسکناس پلیمری یا یک انتشار تاریخی به‌تنهایی جعل را ثابت نمی‌کند.

عکس چاپی رو و پشت معمولاً جزئیات نورگذران یا تغییررنگی را نشان نمی‌دهد؛ این نما را با عکس اختصاصی ویژگی امنیتی اشتباه نگیرید.