کوک‌کلیدی

در ساعت‌های کلیدکوک، کوک فنر و تنظیم عقربه‌ها با کلید جداگانه و از راه سوراخ‌هایی روی صفحه یا پشت حرکت انجام می‌شود. این شیوه تا میانهٔ سدهٔ نوزدهم استاندارد بود و پس از آن جای خود را به سیستم بی‌کلید داد.