ساعت‌های جیبی

قابی بدون درپوش جلویی که صفحه همیشه دیده می‌شود. در استاندارد رایج، تاج در موقعیت ساعت ۱۲ و عدد ۱۲ در بالا قرار دارد.

قابی با درپوش فنری روی صفحه برای محافظت از شیشه. در نوع «نیم‌دردار» پنجره‌ای در درپوش تعبیه شده تا بدون باز کردن، ساعت خوانده شود.

جنس قاب یکی از مهم‌ترین معیارهای طبقه‌بندی و همچنین رایج‌ترین محل خطا در شناسایی است، چون «روکش طلا» بارها به‌جای «طلا» معرفی می‌شود.

در ساعت‌های کلیدکوک، کوک فنر و تنظیم عقربه‌ها با کلید جداگانه و از راه سوراخ‌هایی روی صفحه یا پشت حرکت انجام می‌شود. این شیوه تا میانهٔ سدهٔ نوزدهم استاندارد بود و پس از آن جای خود را به سیستم بی‌کلید داد.

در سیستم بی‌کلید، کوک و تنظیم عقربه از راه تاج انجام می‌شود و نیازی به کلید جداگانه نیست. این سازوکار در نیمهٔ دوم سدهٔ نوزدهم فراگیر شد و ساخت آن را عموماً به آدرین فیلیپ نسبت می‌دهند.

قاب دوتایی از یک قاب درونی که حرکت در آن نصب است و یک قاب بیرونی محافظ تشکیل می‌شود. این ساختار در ساعت‌های انگلیسی سده‌های هفدهم تا نوزدهم رایج بود و دلیل آن محافظت از حرکت در برابر گرد و ضربه پیش از رواج شیشه و درزبندی بهتر بود.

قاب نیم‌شکاری درپوش جلویی لولادار دارد که در میان آن پنجره‌ای شیشه‌ای تعبیه شده و ساعت‌شمار روی خود درپوش نقش بسته است؛ بنابراین می‌توان بدون باز کردن درپوش وقت را تقریبی خواند. گونهٔ کامل آن (hunter) پنجره ندارد و گونهٔ باز (open face) درپوش ندارد.

قاب‌های طلای ساعت جیبی با عیارهای رایج ۹، ۱۴ و ۱۸ قیراط ساخته می‌شدند. در بریتانیا علامت‌های رسمی عیار (hallmark) شامل نشان عیار، نشان ادارهٔ آزمایش و حرف سال است و همین مجموعه، تاریخ‌گذاری قاب را ممکن می‌کند.

نقره رایج‌ترین فلز قاب ساعت جیبی در سدهٔ نوزدهم بود. عیارهای متداول ۰٫۹۲۵ (استرلینگ بریتانیا)، ۰٫۹۰۰ و ۰٫۸۰۰ (اروپای قاره‌ای) است و علامت‌های عیار در داخل درپوش زده می‌شود.

قاب روکش طلا از ورقهٔ طلا که به فلز پایه لحیم و نورد شده ساخته می‌شود؛ برخلاف آبکاری، لایهٔ طلا در آن ضخیم و قابل‌سنجش است. سازندگان آمریکایی این قاب‌ها را با تضمین مدت‌دار عرضه می‌کردند و همان عبارت روی درپوش حک می‌شد.

قاب گان‌متال از فولاد با پرداخت شیمیایی تیره ساخته می‌شود و ارزان‌ترین ردهٔ قاب در اواخر سدهٔ نوزدهم و اوایل بیستم بود. همین ارزانی باعث شد ساعت‌های گان‌متال در شمار زیاد به بازارهای منطقه، از جمله ایران، وارد شوند.