ساعت جیبی کلیدکوک
مستندKey-wind pocket watch
در ساعتهای کلیدکوک، کوک فنر و تنظیم عقربهها با کلید جداگانه و از راه سوراخهایی روی صفحه یا پشت حرکت انجام میشود. این شیوه تا میانهٔ سدهٔ نوزدهم استاندارد بود و پس از آن جای خود را به سیستم بیکلید داد.
این مدخل یک گونه/سری را توصیف میکند و به شیء منفردی برای فروش اشاره ندارد.
نشانههای ساختاری
| محل کوک | سوراخ کلید روی صفحه (کوک از رو) یا روی درپوش پشت (کوک از پشت) |
|---|---|
| تنظیم عقربه | با همان کلید، از سوراخ دوم |
| دورهٔ رواج | تا حدود میانهٔ سدهٔ ۱۹ م |
| لوازم همراه | کلید متناسب با اندازهٔ چهارگوش میله؛ کلید نامناسب میله را میساید |
نشانههای شناسایی
- وجود یک یا دو سوراخ کوچک روی صفحه یا درپوش پشت، نشانهٔ قطعی کلیدکوک بودن است.
- تاج (کرون) در این ساعتها تنها حلقهٔ آویز است و نمیچرخد؛ چرخیدن تاج یعنی ساعت بیکلید است.
- ساعتهای تبدیلشده از کلیدکوک به بیکلید وجود دارند؛ ناهماهنگی سوراخهای صفحه با حرکت، نشانهٔ تبدیل است.
نکات مجموعهداری
- کلید اصلی همراه ساعت ارزش افزوده دارد اما نبود آن عیب ساختاری شمرده نمیشود.