درجه و انعطاف نوک
مستندNib grades and flex
هیچ استاندارد صنعتی یگانهای برای ریز، متوسط و پهن وجود ندارد؛ هر سازنده مقیاس خود را داشته است. بیشتر واحدهای نوک قدیمی پیش از دههٔ ۱۹۶۰ اصلاً علامت درجه ندارند.
نوع مدخل: مفهوم / مرجع فنی
تصاویر مستند
شرح، صاحب عکس، رکورد اصلی و وضعیت حقوق اعلامشدهٔ هر تصویر جداگانه آمده است.

دربارهٔ این مدخل
بازنویسی فارسی شرحِ مشخصات ثبتشدهٔ همین مدخل در رکورد منبع؛ متن با کمک مدل زبانی از همان منبع برگردانده شده، هر جمله در بازبینی دوم با منبع سنجیده شده و هر عدد آن بهطور خودکار با منبع مقابله شده است.
درجهبندی نوک قلمها فاقد استاندارد صنعتی یگانه است و هر سازنده مقیاس اختصاصی خود را برای تعیین اندازه به کار میبرد. در واحدهای نوک قدیمی که پیش از دهه ۱۹۶۰ تولید شدهاند، معمولاً هیچ علامت درجهای درج نشده است. ترتیب پهنای نوکها شامل سوزنی، خیلی ریز، ریز، متوسط، پهن و خیلی پهن است. در مقیاسهای تخصصی، مرز میان نوک ریز و متوسط در بازه ۰.۵ تا ۰.۷ میلیمتر پهنای خط تعریف میشود.
علاوه بر پهنا، ویژگی انعطاف نوک نیز در دستهبندیهای سفت، نیمهمنعطف، منعطف و فوقمنعطف قرار میگیرد.
رکورد اصلی — بازیابی ۳ نوامبر ۲۰۲۶. اندازهها، تاریخگذاری و پیشینهٔ مالکیت به همین نمونهٔ ثبتشده تعلق دارند و به همهٔ نمونههای مشابه تعمیم داده نمیشوند.
مقیاسهای رایج تخصصی
| ترتیب پهنا | سوزنی، خیلی ریز، ریز، متوسط، پهن، خیلی پهن |
|---|---|
| مرز ریز و متوسط | حدود ۰٫۵ تا ۰٫۷ مم پهنای خط در یک مقیاس تخصصی |
| انعطاف | سفت، نیمهمنعطف، منعطف، فوقمنعطف |
| نوکهای ویژه | ایتالیک، استاب، اریب و اریب معکوس |
نشانههای شناسایی
پهنای خط در نوکهای ریز و متوسط در محدوده ۰.۵ تا ۰.۷ میلیمتر قرار دارد.
انعطاف نوک در چهار سطح از سفت تا فوقمنعطف دستهبندی میشود.
این مقیاسها قرارداد فروشندگان و متخصصاناند، نه استاندارد کارخانهای؛ همیشه باید با همین قید نقل شوند.
پهنای خط به جوهر، کاغذ، زاویه و فشار دست نیز بستگی دارد.