سازندگان و خانواده‌ها

مدل ۱۰۰ نخستین خودنویس پلیکان بود و در ۱۹۲۹ عرضه شد. سامانهٔ پیستونی و اجزای قابل تعویض آن مبنای خانواده‌ای شد که تغییرات جزئی‌اش برای تاریخ‌گذاری اهمیت دارد.

دوئوفولد خانواده‌ای تاریخی از خودنویس‌های پارکر است که از ۱۹۲۱ شناخته می‌شود. نام دوئوفولد در دوره‌های بعد دوباره استفاده شده، پس نام روی قلم بدون بررسی ساخت و سامانهٔ پرکردن تاریخ آن را ثابت نمی‌کند.

پارکر ۵۱ از ۱۹۴۱ عرضه شد و با نوک پوشیده شناخته می‌شود. خانواده شامل نسل‌های پرکن خلأ و سپس مخزن فشاری است؛ تاریخ‌گذاری دقیق باید از نوشته‌ها و ساخت قطعات انجام شود.

شمارهٔ ۵۲ یکی از شناخته‌شده‌ترین خودنویس‌های اهرمی واترمن است. سامانهٔ شماره‌گذاری واترمن خود یک کلید شناسایی است: رقم یکان اندازهٔ نوک و رقم دهگان نوع سامانهٔ پرکردن را نشان می‌دهد و عدد ۵ یعنی اهرمی…

بالانس نخستین خودنویس با بدنهٔ دوکی‌شکل و توازن وزن است و در دسامبر ۱۹۲۸ م عرضه شد. شکل بدنه، نوارهای درپوش و رنگ سلولوئید سه محور تفکیک گونه‌ها هستند.

تاچ‌داون در ۱۹۴۹ م با پرکن بادی عرضه شد و اسنورکل در ۱۹۵۲ م لولهٔ پرکن بیرون‌آمدنی را افزود تا نوک هنگام پرکردن به جوهر آغشته نشود. این دو از پیچیده‌ترین سامانه‌های پرکردن تاریخ خودنویس‌اند.

واکیوماتیک از ۱۹۳۲–۱۹۳۳ م عرضه شد و تا آمدن پارکر ۵۱ در ۱۹۴۱ م خط اصلی پارکر بود. بدنهٔ سلولوئید لایه‌لایه با نوارهای شفاف، هم نشان شناسایی و هم پنجرهٔ دید جوهر است.

خط مایسترشتوک از ۱۹۲۴ م آغاز شد و بازطراحی دوکی‌شکل آن، یعنی ریشهٔ ۱۴۹، به ۱۹۴۹ م بازمی‌گردد. بدنهٔ رزین سیاه و نوک طلای بزرگ نشانهٔ شناخته‌شدهٔ این خانواده است.

شرکت ناميکی در ۱۹۱۸ م بنیان گذاشته شد و خودنویس‌هایی با تزیین لاک ژاپنی اوروشی و فن ماکی‌اِ ساخت. این قلم‌ها به‌اندازهٔ آثار هنری لاک ارزیابی می‌شوند و نام هنرمند بخشی از هویت اثر است.

لامی ۲۰۰۰ طراحی گرد آلفرد مولر است و خودنویس آن در ۱۹۶۶ م عرضه شد. بدنهٔ ماکرولون برس‌خورده با اجزای فولاد زنگ‌نزن و نوک نیمه‌پوشیده، آن را به نمونه‌ای شاخص از طراحی صنعتی مکتب اولم بدل کرده است.

سری J استربروک با واحد نوک و فید پیچی تعویض‌پذیر شناخته می‌شود؛ کاربر می‌توانست بدون تعمیرکار نوک را عوض کند. همین ویژگی باعث می‌شود نوک کنونی یک قلم لزوماً نوک اصلی آن نباشد.

کانوی استوارت (۱۹۰۵ م، لندن) و اونوتو از خانهٔ دولارو دو نام اصلی خودنویس بریتانیا هستند. اونوتو با پرکن پلانجری و شیر قطع‌کن شناخته می‌شود که پیش از نوشتن باید اندکی باز شود.

ریشهٔ کاوکو به کارخانهٔ قلم هایدلبرگ در ۱۸۸۳ م می‌رسد. قلم جیبی هشت‌ضلعی که امروز اسپرت نامیده می‌شود نخستین‌بار در ۱۹۱۱ م در منابع شرکت یاد شده است.

پس از پارکر ۵۱، خودنویس‌های نوک‌پوشیده در چین و شوروی نیز ساخته شدند. هیرو چینی و سویوز شوروی دو نمونهٔ شناخته‌شده‌اند، اما داده‌های تاریخ‌گذاری آن‌ها هنوز نهادی و قطعی نیست.

طبق کاتالوگ Willow Auction House، خودنویس ماکس فون اوپنهایم از مجموعهٔ Patron of Art مون‌بلان در سال ۲۰۰۹ عرضه شد. بدنه و درپوش نقرهٔ استرلینگ ۹۲۵، لاک خاکستری مثلثی با الهام از نقش‌برجسته‌های تل حلف،…

Space Pen — مدخل نوع‌شناختی بر پایهٔ مقالهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی. همهٔ بندهای این صفحه بازگویی فارسی بخش‌هایی مشخص از همان مقاله‌اند و هیچ تاریخ، شمارگان یا قیمتی به آن افزوده نشده است.

خودکار Bic Cristal — مدخل نوع‌شناختی بر پایهٔ مقالهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی. همهٔ بندهای این صفحه بازگویی فارسی بخش‌هایی مشخص از همان مقاله‌اند و هیچ تاریخ، شمارگان یا قیمتی به آن افزوده نشده است.

پارکر جاتر (Parker Jotter) — مدخل نوع‌شناختی بر پایهٔ مقالهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی. همهٔ بندهای این صفحه بازگویی فارسی بخش‌هایی مشخص از همان مقاله‌اند و هیچ تاریخ، شمارگان یا قیمتی به آن افزوده نشده است.