اشیای عتیقه

این دستکش زرهی متعلق به ایران و مربوط به سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۸۸۰ میلادی است. این نمونه از چرم، مخمل ابریشمی، میخ‌های مسی و نوارهای بافته‌شده تهیه شده و احتمالاً برای شاهین‌داری استفاده می‌شده است.

این تیردان چرمی متعلق به ایران و تاریخ ساخت آن ۱۸۰۰ تا ۱۸۶۰ میلادی است. این شیء با استفاده از نخ ابریشم و تکنیک‌های گلدوزی و دوخت تزیین شده است.

این سجاده ایرانی متعلق به سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۸۶۰ میلادی، از پنبه و ابریشم با فنون لحاف‌دوزی، سوزن‌دوزی و چاپ ساخته شده است. این نمونه شامل سه بخش مجزا است که با توری‌دوزی به یکدیگر متصل شده‌اند.

این نقشه یک قطعه پارچه بافته‌شده با نخ ابریشم و نخ فلزی است که بین سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۸۶۰ میلادی در ایران تولید شده است. این اثر دارای طراحی جهت‌دار با نقوش گل و نوارهای مورب است.

این نمونه یک اثر سوزن‌دوزی‌شده ایرانی متعلق به سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۸۹۰ میلادی است. این پارچه از نخ پنبه و ابریشم با تکنیک‌های بافت، سوزن‌دوزی و توری‌دوزی (Whitework) تهیه شده است.

این نمونه یک آفتابه سفالی (فریت‌ور) متعلق به ایران در سده ۱۷ میلادی است که برای سرو آب خنک استفاده می‌شده است. این ظرف دارای لعاب آبی کبالتی است و با نقوش طاووس و گل تزئین شده است.

این روانداز پارچه‌ای که بین سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۸۹۰ میلادی در ایران تولید شده، از جنس کتان با گلدوزی‌های ابریشمی و نخ‌های فلزی است. این اثر با تکنیک‌های بافت ساده، سوزن‌دوزی و نخ‌کشی تزئین شده است.

این آویز ابریشمی متعلق به ایران و تاریخ‌گذاری‌شده بین سال‌های ۱۸۳۰ تا ۱۸۶۰ میلادی است. این اثر با تکنیک‌های بافت و گلدوزی سفید (whitework) بر روی پارچه ابریشمی ساده تولید شده است.

این شیء یک پایه قلیان از جنس سفال فریت با لعاب آبی است که در ایران بین سال‌های ۱۶۵۰ تا ۱۷۰۰ میلادی ساخته شده است. این نمونه دارای اتصالات فلزی سفید است که بعداً به آن افزوده شده است.

این گلدان از جنس سفال فریت با لعاب آبی کبالتی است که در ایران بین سال‌های ۱۶۴۰ تا ۱۶۸۰ میلادی ساخته شده است. این شیء دارای فرم مخروطی با دهانه‌ای شیپوری است.

این قطعه پارچه زری ابریشمی، بافته‌شده در ایران بین سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۸۵۰ میلادی است. این اثر از نخ‌های ابریشم و فلزی بافته شده و دارای ابعاد ۲۵ در ۲۲ سانتی‌متر است.

این نمونه یک روانداز ایرانی متعلق به سدهٔ نوزدهم میلادی (۱۸۰۰-۱۸۹۹) است که با استفاده از نخ پنبه، ابریشم و نخ فلزی با فنون بافندگی، چاپ و دوخت ساخته شده است.

این روانداز ایرانی متعلق به قرن نوزدهم میلادی (۱۸۰۰-۱۸۹۹) است. این اثر از ترکیب نخ پنبه، ابریشم و نخ‌های فلزی با فنون بافت، چاپ و دوخت ساخته شده است.

این فنجان سفالی (Fritware) با لعاب کبالت، متعلق به ایران در سدهٔ ۱۷ میلادی است. این نمونه دارای ارتفاع ۵.۷ سانتی‌متر و قطر ۵.۴ سانتی‌متر است.

این نمونه یک روانداز از ایران است که بین سال‌های ۱۸۵۰ تا ۱۸۹۹ میلادی با استفاده از نخ پنبه و ابریشم بافته و دوخته شده است. ابعاد این اثر ۱۲۹ سانتی‌متر طول و ۹۴ سانتی‌متر عرض دارد.

این کوزه از جنس سفال فریت (Fritware) است که در ایران بین سال‌های ۱۶۴۰ تا ۱۶۸۰ میلادی ساخته شده است. این ظرف دارای ارتفاع ۸.۳ سانتی‌متر و قطر ۷.۶ سانتی‌متر است و در موزه ویکتوریا و آلبرت نگهداری می‌شود…

این تفضیله‌دان سفالی متعلق به ایران و بازه زمانی حدود ۱۶۴۰ تا ۱۶۸۰ میلادی است. این شیء از جنس فریت‌ور (سفال لعاب‌دار) ساخته شده و دارای لعاب آبی کبالتی است.

این فنجان سفالین (Fritware) متعلق به ایران در سال‌های ۱۶۴۰ تا ۱۶۸۰ میلادی است. بدنه این فنجان با لعاب آبی کبالتی پوشیده شده و با نقوش گیاهی حکاکی شده است.

این گلاب‌پاش یا بطری از جنس سفال فریت با لعاب آبی‌رنگ است که در ایران بین سال‌های ۱۶۵۰ تا ۱۷۲۰ میلادی ساخته شده است. این شیء در مجموعه موزه ویکتوریا و آلبرت قرار دارد.

این گلدان کوچک سفالی (فریت‌ور) متعلق به ایران و دوره صفوی است که بین سال‌های ۱۶۵۰ تا ۱۷۲۵ میلادی ساخته شده است. این شیء دارای بدنه مخروطی با دهانه شیپوری است.

این نمونه یک جعبه از جنس فریت‌ور (fritware) متعلق به ایران در سدهٔ ۱۷ میلادی است. این شیء دارای لعاب، سوراخ‌کاری شده و با قالب‌گیری تزئینی ساخته شده است.

این سنگ پای حمام از جنس سفال فریت (Fritware) است که در ایران بین سال‌های ۱۶۵۰ تا ۱۷۲۵ میلادی ساخته شده است. این شیء دارای لعاب و نقاشی زیرلعابی است.

این کاسه پایه‌دار یک ظرف سفالی ایرانی از نوع فریت‌ور است که بین سال‌های ۱۶۵۰ تا ۱۷۲۵ میلادی ساخته شده است. این اثر دارای لعاب شفاف با ته‌رنگ سبز است.

این کاسه پایه‌دار از جنس سفال فریت (Fritware) در ایران بین سال‌های ۱۶۵۰ تا ۱۷۲۵ میلادی ساخته شده است. این ظرف دارای پایه بلند شیپوری‌شکل است و با تکنیک مشبک‌کاری و نقاشی زیرلعابی تزئین شده است.

این کوزه سفالی (فریت‌ور) با لعاب آبی تیره، اثری از ایران متعلق به سدهٔ ۱۷ میلادی است. این نمونه در سبک صفوی ساخته شده و در مجموعه موزه ویکتوریا و آلبرت نگهداری می‌شود.

این نمونه یک کوزه‌چه از جنس سفال فریت (Fritware) متعلق به ایران در دوره صفویه است که بین سال‌های ۱۶۵۰ تا ۱۷۲۵ میلادی ساخته شده است. این ظرف دارای فرم کروی است که به سمت گردن کوتاه باریک می‌شود.

این جام پایه‌دار از جنس سفال فریت (fritware) با نقاشی زیرلعابی است که در ایران بین سال‌های ۱۶۵۰ تا ۱۷۲۵ میلادی ساخته شده است. این شیء شامل یک پایه و یک جام متصل به آن است.

این قمقمه یا بطری از جنس سفال فریت با لعاب سبز، ساخت ایران در بازهٔ زمانی ۱۶۰۰ تا ۱۶۵۰ میلادی است. این شیء در سبک صفوی و با تکنیک قالب‌گیری ساخته شده است.

این نمونه یک کوزه سفالی (Fritware) ایرانی است که حدود سال‌های ۱۶۴۰ تا ۱۶۸۰ میلادی ساخته شده است. این اثر با لعاب سبز زیتونی و نقاشی‌های لغابی سفید تزئین شده است.

این نمونه پایه یک قلیان از جنس سفال فریت (Fritware) است که در سدهٔ ۱۷ میلادی در ایران ساخته شده است. این شیء دارای لعاب سبز رنگ است و با گل‌های رز شش‌پر تزیین شده است.

این کوزه از جنس سفال فریت با لعاب سبز، متعلق به سدهٔ ۱۷ میلادی در ایران است. این شیء دارای بدنهٔ بالاستری با شانه‌های بلند، گردن مستقیم و لبهٔ برگشته است.

این قمقمه یا بطری سفالی (Fritware) متعلق به ایران و بازه زمانی ۱۶۰۰ تا ۱۶۵۰ میلادی است. این شیء با تکنیک قالب‌گیری برجسته ساخته شده و با لعاب سبز پوشانده شده است.

این شیء یک قمقمه یا بطری سفالی (Fritware) ایرانی متعلق به سال‌های ۱۶۲۵ تا ۱۶۵۰ میلادی است. این نمونه دارای لعاب کهربایی و تزئینات قالبی است و در قرن نوزدهم میلادی یک طوقه فلزی قلم‌زنی‌شده به آن افزوده…

این کوزه از جنس سفال فریت زبر با لعاب سبز مات است که در ایران بین سال‌های ۱۶۵۰ تا ۱۷۲۰ میلادی ساخته شده است. این شیء دارای نقوش حکاکی‌شده از گلدان گل و غزال است.

این کوزه از جنس فریت‌ور (سفالینه) با لعاب سبز شفاف است که در ایران بین سال‌های ۱۶۰۰ تا ۱۶۵۰ میلادی ساخته شده است. این نمونه دارای بدنه هشت‌پر و استوانه‌ای با طوقی پلکانی است.

این گلدان از جنس سفال فریت (fritware) با لعاب سبز است که در سده ۱۷ میلادی در ایران ساخته شده است. این اثر که احتمالاً پایه یک قلیان است، در مجموعه موزه ویکتوریا و آلبرت نگهداری می‌شود.

این کوزه از جنس سفال یا فریت‌ور زبر، متعلق به ایران و بازهٔ زمانی ۱۶۵۰ تا ۱۷۲۰ میلادی است. این شیء با روش‌های قالب‌گیری و حکاکی ساخته شده و با لعاب سبز مات پوشانده شده است.

این قلیان سفالی (پایه قلیان) با بدنه گل‌رس، در سده ۱۷ میلادی در ایران ساخته شده است. این ظرف دارای بدنه گلابی‌شکل با گردن برجسته و لعاب سلادون با نقوش سفید است.

این هاون سفالی با لعاب سبز، متعلق به ایران در سدهٔ ۱۷ میلادی است. این اثر با الهام از هاون‌های برنزی دوره سلجوقی ساخته شده و در مجموعه موزه ویکتوریا و آلبرت قرار دارد.

این نمونه یک وزنه فرش (میر فرش) از جنس سفال فریت با لعاب زیتونی‌رنگ است که در سدهٔ ۱۷ تا ۱۸ میلادی در ایران ساخته شده است. این شیء به شکل یک دیسک استوانه‌ای توپر با یک سرپوش گنبدی‌شکل طراحی شده است.

این نمونه یک تفضیله‌دان یا ظرف شن سفالی (فریت‌ور) متعلق به ایران در سدهٔ ۱۷ میلادی است. این شیء با استفاده از قالب‌گیری ساخته شده و دارای نقاشی و لعاب است.

این نمونه یک کوزه از جنس سفال فریت (Fritware) است که در ایران بین سال‌های ۱۶۴۰ تا ۱۶۸۰ میلادی ساخته شده است. این شیء با لعاب شفاف و نقاشی‌های سفید بر روی زمینه سبز زیتونی تزئین شده است.

این نمونه یک چوبدستی چوپان شیشه‌ای است که در سدهٔ ۱۹ میلادی در ایران ساخته شده است. این شیء از دو بخش تشکیل شده و دارای فرمی با پیچش مارپیچی است.

این قلیان یک پایه سفالی (Fritware) ایرانی متعلق به سال‌های ۱۶۴۰ تا ۱۶۸۰ میلادی است. این شیء با لعاب سبز زیتونی که تقلیدی از ظروف سلادون چینی است پوشیده شده و با نقوش گل و حشرات به رنگ سفید نقاشی شده ا…

این کوزه از جنس سفال فریت (fritware) با لعاب سبز شفاف است که در ایران بین سال‌های ۱۶۰۰ تا ۱۷۰۰ میلادی ساخته شده است. این شیء دارای بدنه‌ای قالب‌گیری شده با پنل‌های برجسته است.

این تنگ سفالی (Earthenware) با لعاب سبز، در ایران در سدهٔ ۱۸ میلادی یا پس از آن ساخته شده است. این نمونه دارای بدنهٔ استوانه‌ای مخروطی با تزئینات قالبی است.

این نمونه یک قلیان (پایه قلیان) از جنس سفال فریت (fritware) است که بین سال‌های ۱۶۲۵ تا ۱۶۷۵ میلادی در ایران ساخته شده است. این ظرف دارای شکلی تخم‌مرغی با لعاب قهوه‌ای مایل به قرمز و نقاشی‌هایی با گِل …

این کاشی سفالین فریت با لعاب سبز، متعلق به سده ۱۷ میلادی در ایران است. این اثر دارای نقش برجسته و کتیبه‌ای به زبان عربی است.