تاریخ پست و تمبر ایران

1. ۱

   نخستین تمبرهای ایران در ۱۸۶۸ میلادی با نقش شیر منتشر شد؛ این سری با نام «باقری» نیز شناخته می‌شود.

2. ۲

   این تمبرها با کلیشه‌های دستی چاپ شده‌اند و تفاوت‌های کوچک کلیشه (نوع) برای مجموعه‌داران تخصصی اهمیت دارد.

3. ۳

   ایران در ۱۸۷۷ میلادی به اتحادیهٔ جهانی پست پیوست و پس از آن تمبرهایی با نوشتهٔ فرانسوی نیز منتشر شد.

1. ۱

   سری‌های ناصرالدین‌شاه، مظفرالدین‌شاه، محمدعلی‌شاه و احمدشاه تصویر شاه یا نشان شیر و خورشید دارند.

2. ۲

   سورشارژها و انتشارهای موقت (Provisional) فراوان‌اند و بخش بزرگی از جعل‌های تمبر ایران در همین گروه است.

3. ۳

   برای تمبرهای گران این دوره گواهی کارشناس معتبر پیش از خرید ضروری است.

1. ۱

   تمبرهای پهلوی تصویر رضاشاه و محمدرضاشاه و بناهای تاریخی را دارند؛ تمبرهای یادبود از دههٔ ۱۳۳۰ پرشمار شد.

2. ۲

   پس از ۱۳۵۷ نخست روی تمبرهای موجود سورشارژ زده شد و سپس سری‌های تازه منتشر شد.

3. ۳

   کاتالوگ‌های اسکات، استنلی گیبنز و کاتالوگ تخصصی ایران شماره‌گذاری جداگانه دارند؛ هر شماره را همراه نام کاتالوگ ثبت کنید.

1. ۱

   دندانه، نوع کاغذ و روش چاپ را با نمونهٔ معتبر مقایسه کنید.

2. ۲

   مهر باطله‌های جعلی روی تمبر اصل هم وجود دارد؛ مهر را جدا از تمبر بسنجید.

3. ۳

   بازچسب، ترمیم و افزودن دندانه از دستکاری‌های رایج است.

1. ۱

   ارزش اسمی، طرح، روش چاپ، دندانه، کاغذ و سورشارژ را با مرجع همان انتشار تطبیق دهید؛ رنگ عکس به‌تنهایی گونهٔ رنگ را تعیین نمی‌کند.

2. ۲

   مهر باطله، تاریخ و محل مصرف را جدا از اصالت خود تمبر بررسی کنید؛ تمبر اصل می‌تواند مهر متأخر یا نامرتبط داشته باشد.

3. ۳

   روی پاکت، محل تمبر، مهرهای عبور و پشت پاکت را مستند کنید؛ تمبر را برای تکمیل پرونده از سند جدا نکنید.

4. ۴

   شمارهٔ اسکات، گیبنز و مرجع تخصصی را با نام و ویرایش ثبت کنید؛ هم‌ارزی شماره‌ها باید از تطبیق تیپ حاصل شود.

حروف، محل، جهت و رنگ سورشارژ باید در عکس همان انتشار خوانا باشد. تصویر تمبر پایه جای تصویر سورشارژ را نمی‌گیرد؛ اگر جزئیات لازم دیده نمی‌شود، انتساب گونه را نامطمئن نگه دارید.