سامانه‌های پرکردن خودنویس

1. ۱

   قطره‌چکانی (eyedropper): بدنه مستقیماً با قطره‌چکان پر می‌شد؛ سامانهٔ خودنویس‌های نخستین.

2. ۲

   کیسه‌ای: کیسهٔ لاستیکی درون بدنه با اهرم، دکمه یا تیغه فشرده می‌شد؛ در نیمهٔ نخست سدهٔ بیستم بسیار رایج بود.

3. ۳

   پیستونی: پیستون پیچی درون بدنه جوهر را می‌کشد؛ در خودنویس‌های پلیکان شناخته‌شده است.

4. ۴

   کارتریج و مبدل: از نیمهٔ سدهٔ بیستم فراگیر شد.

1. ۱

   کیسه‌های لاستیکی قدیمی خشک و ترک‌خورده‌اند؛ پیش از پرکردن خودنویس کهنه، کیسه را بررسی یا تعویض کنید.

2. ۲

   جنس‌هایی مانند سلولوئید و ابونیت به نور و گرما حساس‌اند؛ ابونیت در نور تغییر رنگ می‌دهد.

1. ۱

   اهرم بدنه، دکمهٔ انتهایی، پیچ پیستون و وجود کارتریج را با راهنمای مدل تطبیق دهید؛ شکل بیرونی به‌تنهایی سامانهٔ داخلی را ثابت نمی‌کند.

2. ۲

   عکس قلم پلیکان مدل ۱۰۰ نمونهٔ یک خانوادهٔ پیستونی است، نه نمای داخلی همهٔ سامانه‌های پرکردن.

3. ۳

   سامانهٔ خلأ را از پیستون پیچی جدا ثبت کنید؛ اگر مدل یا مکانیزم نامشخص است، آن را آزمایشی با جوهر پر نکنید.

قطعهٔ گیرکرده را با فشار، آب داغ یا حلال آزاد نکنید. سلامت کیسه، آب‌بندی و جنس بدنه باید بر اساس مدل بررسی شود؛ تعمیر و تعویض مصرفی را با نام تعمیرکار و تاریخ در شناسنامه بنویسید.