پرش به محتوای اصلی

ساعت مچی ضدآب

مستند

Waterproof wristlet watch

ساعت مچی ضدآب (Waterproof wristlet watch) — مدخل نوع‌شناختی بر پایهٔ مقالهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی. همهٔ بندهای این صفحه بازگویی فارسی بخش‌هایی مشخص از همان مقاله‌اند و هیچ تاریخ، شمارگان یا قیمتی به آن افزوده نشده است.

نوع مدخل: گونه / تیپ

تصاویر مستند

شرح، صاحب عکس، رکورد اصلی و وضعیت حقوق اعلام‌شدهٔ هر تصویر جداگانه آمده است.

ساعت مچی ضدآب (Waterproof wristlet watch) — تصویر ویکی‌انبار
ساعت مچی ضدآب (Waterproof wristlet watch) — تصویر ویکی‌انبارنهاد: Wikimedia Commonsحقوق اعلام‌شده: CC BY-SA 4.0 — Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0اعتبار عکس: Stephenjh — Wikimedia Commonsصفحهٔ اصلی تصویر و شرایط استناد

شرح مستند مدخل

این شرح از مشخصات ثبت‌شدهٔ همین مدخل بازنویسی شده است؛ ویژگی تازه یا برآوردی به آن افزوده نشده است.

شناسه و محل نگهداری: شناسهٔ رکورد: Wikipedia: Waterproof wristlet watch.

شمارهٔ تیپ و داده‌های مرجع را جداگانه مقابله کنید؛ شباهت ظاهری تأیید اصالت نیست.

مشخصات منبع

مشخصات منبع
عنوان در منبعWaterproof wristlet watch
شناسهٔ رکوردWikipedia: Waterproof wristlet watch

پیشینهٔ تاریخی

  • ساعت مچی ضدآب نوعی ساعت بود که در سوئیس تولید و پس از سال ۱۹۴۵ میلادی به نیروهای نظامی بریتانیا تحویل داده شد. استاندارد «دبلیو.دبلیو.دبلیو» (WWW) برای ساعت‌های مچی توسط وزارت دفاع (Ministry of Defence) بریتانیا، یکی از نخستین استانداردهای رسمی برای ساعت‌های نظامی محسوب می‌شود.
  • پیش از جنگ جهانی دوم و در طول آن، وزارت تأمین (Ministry of Supply) بریتانیا ساعت‌هایی را که برای تجارت خرده‌فروشی غیرنظامی تولید شده بودند، جهت استفاده نیروها خریداری کرد. این ساعت‌ها تحت عنوان «الگوی تجاری ارتش» (Army Trade Pattern) طبقه‌بندی می‌شدند و عبارت «ATP» بر روی صفحه یا پشت قاب آن‌ها حک می‌شد.
  • ساعت‌های «ای‌تی‌پی» (ATP) از نظر دفتر جنگ (War Office) برای نیازهای نظامی ناکافی تشخیص داده شدند که این امر منجر به تدوین مشخصات فنی R.S./Prov/4373A شد. این مشخصات با نام «دبلیو.دبلیو.دبلیو» (W.W.W) شناخته شد که مخفف «ساعت‌های مچی ضدآب» است. اگرچه این مشخصات در سال ۱۹۴۵ به طور رسمی تصویب شد، اما از سال ۱۹۴۳ از تولیدکنندگان دعوت شد تا ساعت‌هایی با این مشخصات ارائه دهند.
  • این مشخصات فنی مستلزم تولید ساعت‌هایی با صفحه سیاه مات، عقربه‌ها، اعداد و شاخص‌های شب‌نما، ثانیه‌شمار فرعی، کریستال پلاستیکی پرسپکس مقاوم در برابر شکستن، قاب مقاوم در برابر آب، گرد و غبار و ضربه، موتور ۱۵ جواهر با کیفیت بالا و کوک‌کننده مقاوم در برابر آب با اندازه مناسب بود.
  • دوازده شرکت شامل بورن (Buren)، سایما (Cyma)، اترنا (Eterna)، گرانا (Grana)، آی‌دبلیو‌سی (IWC)، ژگر-لوکولتر (Jaeger-LeCoultre)، لمانیا (Lemania)، لونژین (Longines)، امگا (Omega)، رکورد (Record)، تیمور (Timor) و ورتکس (Vertex) با طرح‌های منطبق پاسخ دادند. این ساعت‌ها که به «دبلیو.دبلیو.دبلیو» یا «دوازده کثیف» معروفند، همگی دارای نشان پیکان پهن نظامی بریتانیا بر روی صفحه و پشت قاب بودند.
  • بخش عمده‌ای از ساعت‌های «دبلیو.دبلیو.دبلیو» از ماه مه ۱۹۴۵ به بعد تحویل داده شدند که عمدتاً برای نیروهای مستقر در خاور دور بود، اگرچه برخی از مدل‌ها از سال ۱۹۴۴ تحویل داده شده بودند.

نشانه‌های شناسایی

  1. شرح این صفحه در سطح نوع (مدل/سری) است؛ برای شناسایی یک نمونهٔ مشخص، نشانه‌ها و شماره‌های آن باید با منابع تخصصی و کاتالوگ‌های مرجع تطبیق داده شود.

  2. تصویر از ویکی‌انبار است و یک نمونهٔ واقعی از همین نوع را نشان می‌دهد؛ پروانه و پدیدآور آن زیر تصویر آمده است.