پرش به محتوای اصلی

اسکناس بانک ملی

مستند

National Bank Note

اسکناس‌های بانک ملی (National Bank Note) — مدخل نوع‌شناختی بر پایهٔ مقالهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی. همهٔ بندهای این صفحه بازگویی فارسی بخش‌هایی مشخص از همان مقاله‌اند و هیچ تاریخ، شمارگان یا قیمتی به آن افزوده نشده است.

نوع مدخل: گونه / تیپ

تصاویر مستند

شرح، صاحب عکس، رکورد اصلی و وضعیت حقوق اعلام‌شدهٔ هر تصویر جداگانه آمده است.

اسکناس‌های بانک ملی (National Bank Note) — تصویر ویکی‌انبار
اسکناس‌های بانک ملی (National Bank Note) — تصویر ویکی‌انبارنهاد: Wikimedia Commonsحقوق اعلام‌شده: Public domainاعتبار عکس: Office of the Comptroller of the Currency and the Bureau of Engraving and Printing — Wikimedia Commonsصفحهٔ اصلی تصویر و شرایط استناد

شرح مستند مدخل

این شرح از مشخصات ثبت‌شدهٔ همین مدخل بازنویسی شده است؛ ویژگی تازه یا برآوردی به آن افزوده نشده است.

شناسه و محل نگهداری: شناسهٔ رکورد: Wikipedia: National Bank Note.

شمارهٔ تیپ و داده‌های مرجع را جداگانه مقابله کنید؛ شباهت ظاهری تأیید اصالت نیست.

مشخصات منبع

مشخصات منبع
عنوان در منبعNational Bank Note
شناسهٔ رکوردWikipedia: National Bank Note

پیشینهٔ تاریخی

  • اسکناس‌های بانک ملی، پول‌های کاغذی ایالات متحده بودند که توسط بانک‌های ملی دارای مجوز از دولت ایالات متحده صادر می‌شدند. این اسکناس‌ها معمولاً با اوراق قرضه ایالات متحده که بانک‌ها نزد خزانه‌داری ایالات متحده سپرده‌گذاری می‌کردند، پشتیبانی می‌شدند. علاوه بر این، بانک‌ها ملزم بودند صندوق بازخریدی معادل پنج درصد از مانده اسکناس‌های در گردش خود را به صورت طلا یا «پول قانونی» نگهداری کنند. این اسکناس‌ها به طور کلی پول قانونی محسوب نمی‌شدند، اما برای تقریباً تمامی پرداخت‌ها به دولت فدرال و از سوی آن قابل قبول بودند.
  • پیش از جنگ داخلی آمریکا، بانک‌های ایالتی و بانک‌های خصوصی دارای مجوز، اسکناس‌های خود را منتشر می‌کردند. نظارت بر این بانک‌ها اغلب ضعیف بود و منجر به رواج بانکداری غیرقانونی (wildcat banking) می‌شد که در آن مؤسسات متقلب، اسکناس‌های بی‌ارزش صادر می‌کردند. در سال ۱۸۶۳، قانون بانکداری ملی، سیستمی از بانک‌های ملی را ایجاد کرد که اجازه داشتند تحت نظارت فدرال، اسکناس‌های بانک ملی صادر کنند. مسئولیت صدور مجوز بانک‌ها و کنترل اداری بر انتشار این اسکناس‌ها بر عهده دفتر کنترل‌کننده ارز (Office of the Comptroller of the Currency) بود.
  • از سال ۱۸۶۳ تا ۱۹۳۵، اسکناس‌های بانک ملی توسط بانک‌ها در سراسر کشور و قلمروهای ایالات متحده صادر می‌شد. بانک‌های دارای مجوز فدرال، اوراق قرضه را در خزانه‌داری ایالات متحده سپرده‌گذاری می‌کردند و می‌توانستند اسکناس‌هایی تا سقف ۹۰ درصد ارزش آن اوراق منتشر کنند. دولت فدرال ارزش این اسکناس‌ها را تضمین می‌کرد و صدور آن‌ها تقاضا برای اوراق قرضه دولتی را افزایش می‌داد. این برنامه شکلی از پولی‌سازی بدهی فدرال بود. اوراق قرضه‌ای که به عنوان وثیقه نزد خزانه‌داری قرار می‌گرفتند، دارای «امتیاز گردش» بودند و بهره آن‌ها سود حاصل از ضرب سکه (seigniorage) را برای بانک‌های ملی فراهم می‌کرد.
  • اسکناس‌های بانک ملی در دهه ۱۹۳۰ و در دوران رکود بزرگ توسط دولت ایالات متحده بازنشسته شدند، زیرا پول رایج در ایالات متحده در قالب اسکناس‌های فدرال رزرو، اسکناس‌های ایالات متحده و گواهی‌های نقره ادغام شد و اسکناس‌های خصوصی حذف گردیدند. تصویب قانون ذخیره طلا (Gold Reserve Act) باعث ایجاد سود حسابداری برای خزانه‌داری شد که بخشی از آن برای تأمین بودجه جهت بازنشسته کردن تمامی اوراق قرضه‌ای که اسکناس‌های بانک ملی بر اساس آن‌ها صادر می‌شد، مورد استفاده قرار گرفت.

نشانه‌های شناسایی

  1. شرح این صفحه در سطح نوع (مدل/سری) است؛ برای شناسایی یک نمونهٔ مشخص، نشانه‌ها و شماره‌های آن باید با منابع تخصصی و کاتالوگ‌های مرجع تطبیق داده شود.

  2. تصویر از ویکی‌انبار است و یک نمونهٔ واقعی از همین نوع را نشان می‌دهد؛ پروانه و پدیدآور آن زیر تصویر آمده است.