امگا اسپیدمستر
مستندOmega Speedmaster
امگا اسپیدمستر — مدخل نوع‌شناختی بر پایهٔ مقالهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی. همهٔ بندهای این صفحه بازگویی فارسی بخش‌هایی مشخص از همان مقاله‌اند و هیچ تاریخ، شمارگان یا قیمتی به آن افزوده نشده است.
نوع مدخل: گونه / تیپ
تصاویر مستند
شرح، صاحب عکس، رکورد اصلی و وضعیت حقوق اعلام‌شدهٔ هر تصویر جداگانه آمده است.
شرح مستند مدخل
این شرح از مشخصات ثبت‌شدهٔ همین مدخل بازنویسی شده است؛ ویژگی تازه یا برآوردی به آن افزوده نشده است.
شناسه و محل نگهداری: شناسهٔ رکورد: Wikipedia: Omega Speedmaster.
شمارهٔ تیپ و داده‌های مرجع را جداگانه مقابله کنید؛ شباهت ظاهری تأیید اصالت نیست.
مشخصات منبع
| عنوان در منبع | Omega Speedmaster |
|---|---|
| شناسهٔ رکورد | Wikipedia: Omega Speedmaster |
پیشینهٔ تاریخی
- امگا اسپیدمستر (Omega Speedmaster) مجموعه‌ای از ساعت‌های مچی کرنوگراف لوکس است که توسط شرکت امگا (Omega SA) تولید می‌شود. اگرچه کرنوگراف‌ها از اواخر دهه ۱۸۰۰ میلادی وجود داشته‌اند، امگا این خط تولید را در سال ۱۹۵۷ معرفی کرد. از آن زمان، جنبش‌های کرنوگراف متعددی با نام اسپیدمستر به بازار عرضه شده‌اند. فضانورد والتر شیرا (Walter Schirra) اولین فردی بود که در سال ۱۹۶۲ در طول ماموریت مرکوری-اتلس ۸ (Mercury-Atlas 8) یکی از این ساعت‌ها را در فضا پوشید. مدل اسپیدمستر پروفشنال (Speedmaster Professional) که با نام «مون‌واچ» (Moonwatch) نیز شناخته می‌شود، طولانی‌ترین دوره تولید را داشته است.
- اسپیدمستر در ابتدا برای اکتشافات فضایی طراحی نشده بود، بلکه در سال ۱۹۵۷ به عنوان یک کرنوگراف ورزشی و مسابقه‌ای معرفی شد. اولین مدل، یعنی مرجع CK 2915، از موتور کالیبر ۳۲۱ (Calibre 321) بهره می‌برد که توسط آلبرت پیگه (Albert Piguet) از شرکت لمانیا (Lemania) توسعه یافته بود. این شرکت در سال ۱۹۳۲ توسط شرکت مادر امگا، یعنی سوسیته سوئیس پور لاندستری اورلوژر (Société Suisse pour l'Industrie Horlogère) یا به اختصار اس‌اس‌آی‌اچ (SSIH) خریداری شده بود. نام اسپیدمستر از قاب دور صفحه (بزل) با مقیاس سرعت‌سنج (تاکی‌متر) و سنت نام‌گذاری برندهای قبلی امگا، یعنی سیمستر (Seamaster) و ریل‌مستر (Railmaster) گرفته شد.
- کرنوگراف‌ها در ابتدا برای استفاده در توپخانه جنگی توسعه یافتند، اما به زودی برای ماشین‌آلات با عملکرد بالا، به‌ویژه توسط خلبانان و بعداً رانندگان مسابقه، ضروری شدند. توانایی زمان‌سنجی و کالیبره کردن متغیرهایی مانند مصرف سوخت و مسیر حرکت، امکان سفر کارآمدتر را فراهم می‌کرد. هنگامی که رئیس‌جمهور آیزنهاور (Eisenhower) حکم داد که خلبانان آزمایشی تنها گزینه مجاز برای پروژه مرکوری (Project Mercury) هستند، گنجاندن یک کرنوگراف در تجهیزات آن‌ها تقریباً قطعی شد. این ساعت‌ها به ابزاری برای بهبود عملکرد خلبانان و رانندگان مسابقه تبدیل شدند که به زمان‌سنجی دقیق برای ناوبری و کنترل متغیرهای پروازی نیاز داشتند.
نشانه‌های شناسایی
شرح این صفحه در سطح نوع (مدل/سری) است؛ برای شناسایی یک نمونهٔ مشخص، نشانه‌ها و شماره‌های آن باید با منابع تخصصی و کاتالوگ‌های مرجع تطبیق داده شود.
تصویر از ویکی‌انبار است و یک نمونهٔ واقعی از همین نوع را نشان می‌دهد؛ پروانه و پدیدآور آن زیر تصویر آمده است.