بادبزن دستی با تزیینات میکروموزاییک و پوست نقاشی‌شده، رم، ۱۷۹۰-۱۸۲۰

این بادبزن نیم‌دایره‌ای از پوست یا کاغذ پوست (ولوم) نقاشی‌شده ساخته شده است. بخش مرکزی آن دارای یک کادر کلیوی‌شکل است که تصویری از یک مقبره و منظره را در میان دو قاب عمودی با نقوش پرندگان و اسلیمی نشان می‌دهد. حاشیه‌های بالایی و پایینی با طرح پیچک‌های برگ‌دار و طومارها بر روی زمینه‌ای آبی تزیین شده و لبه بالایی با یک نوار باریک طلاکوب تکمیل شده است.

تصویر مرکزی این بادبزن مقبره سسیلیا متلا (Cecilia Metella)، همسر لوسیوس کورنلیوس سولا (Lucius Cornelius Sylla)، را به تصویر می‌کشد که از دیدنی‌های جاده آپیا بوده است. موضوع عشق از طریق نقش‌های موزاییکی «آمورینی» (amorini) و کبوترها بر روی دسته‌های بادبزن به نمایش درآمده که با طرح‌هایی از گل‌های رز، بنفشه و خوشه‌های گندم احاطه شده‌اند.

تکنیک میکروموزاییک که در قرن هجدهم در کارگاه موزاییک واتیکان در رم توسعه یافت، شامل استفاده از ریزترین قطعات شیشه‌ای است. دسته‌های بیرونی بادبزن دارای سه نقش موزاییکی بیضی‌شکل هستند که کبوترها (نماد ونوس، الهه عشق) و آمورینی‌های سوار بر بز را نشان می‌دهند که با یک تاج گل (نشانه بهار) و چنگ (ارجاع به رقص و موسیقی) همراه هستند.