سکه، ۱/۲ روپیه ریاست بمبئی، هند، ۱۸۰۰-۱۸۲۴

این سکه ۱/۲ روپیه در دوران ریاست بمبئی (Bombay Presidency) در هند، بین سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۸۲۴ میلادی ضرب شده است. این سکه تحت عنوان «سورت ۴۶ سان» (Surat 46 San) و به نام شاه عالم (Shah Alam) شناخته می‌شود. اگرچه نام ضرابخانه سورت بر روی سکه درج شده، اما این سکه در ضرابخانه بمبئی تولید شده و دارای علامت مشخصه ضرابخانه بمبئی (طبقه‌بندی پریدمور نوع ۶) است. به دلیل بزرگ‌تر بودن قالب‌ها نسبت به سکه، بخش‌هایی از نوشته‌های رو و پشت سکه ناقص هستند.

در روی سکه نوشته‌ای به خط فارسی نقش بسته که ترجمه کامل آن عبارت است از: «سکه مبارک پادشاه غازی شاه عالم». در پشت سکه نیز فرمول جلوس به خط فارسی دیده می‌شود که ترجمه کامل آن عبارت است از: «ضرب سورت در سال ۴۶ جلوس میمنت مانوس». لبه سکه ساده است.

پس از کاهش عیار نقره در ضرابخانه سورت در حدود سال ۱۷۸۸، ضرابخانه بمبئی به مدت ده سال تولید نقره را متوقف کرد. سپس در سال ۱۸۰۰، گروهی از بازرگانان خواستار ضرب روپیه در بمبئی شدند تا در زمان صرفه‌جویی شده و خطرات کاهش یابد. مقرر شد که بمبئی سکه‌هایی مشابه سکه‌های سورت تولید کند که شامل نام سورت (که غالباً خارج از کادر سکه می‌افتاد) و علامت‌های شناسایی کوچک، از جمله ستاره‌ای به جای چهارمین نقطه تزئینی بعد از کلمه «شاه» بود.

در ۲۷ ژانویه ۱۸۰۱، مقرراتی برای ضرابخانه بمبئی وضع شد که استاندارد قدیمی روپیه بمبئی را به نفع استاندارد سورت کنار گذاشت. ضرب این نوع روپیه‌ها در بمبئی تا سال ۱۸۲۵ ادامه یافت، هرچند ضرابخانه سورت در سال ۱۸۱۵ تعطیل شده بود اما نام آن در بمبئی حفظ شد.