ناصرالدین‌شاه

شاهی سفید، خردترین سکهٔ نقرهٔ رایج دورهٔ ناصری، معادل ۰٫۰۵ قران. تیپ ۲ آن میان سال‌های ۱۲۹۷ تا ۱۳۰۹ ق ضرب شده است.

تومان طلا بالاترین واحد پولی دورهٔ ناصری بود و در کسرهای ۱/۵، ۱/۲، ۱، ۲ و ۵ تومان ضرب می‌شد. تیپ‌های متأخر این دوره پرترهٔ شاه را بر روی سکه دارند؛ تیپ‌های نخستین تنها خط و نشان شیر و خورشید دارند.

فلوس‌های مسی ناصری پول خرد روزمرهٔ بازار بودند و برخلاف سکه‌های نقره و طلا، نقش‌مایه‌های جانوری و تصویری متنوعی دارند: شیر و خورشید، طاووس، اسب، ماهی و گل. هر ضرابخانه طرح محلی خود را داشت و همین تنوع، این رده را به یکی از جذاب‌ترین حوزه‌های گردآوری قاجار بدل کرده است.