پهلوی

بزرگ‌ترین سکهٔ نقرهٔ نخستین سال‌های پهلوی، پیش از اصلاح پولی ۱۳۱۰ و در چارچوب نظام قران ضرب شده است.

سکهٔ نقرهٔ میانی نظام قران در نخستین سال‌های پهلوی، ضرب‌شده میان ۱۳۰۶ تا ۱۳۰۸ شمسی.

نخستین ریال نقرهٔ نظام پولی جدید؛ با اصلاح ۱۳۱۰/۱۳۱۱ ریال جایگزین قران شد و از ۱۳۱۴ هر ریال معادل ۱۰۰ دینار تعریف گردید.

نیم‌ریال نقرهٔ نظام ریالی، هم‌خانوادهٔ یک ریال با همان عیار ۰٫۸۲۸.

از ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ ش مسکوکات رایج ایران عمدتاً از آلیاژ مس‌ونیکل و در ارزش‌های ۱، ۲، ۵، ۱۰، ۲۰ و ۵۰ ریال ضرب شد. طرح ثابت این دوره پرترهٔ شاه بر روی سکه و ارزش اسمی درون حلقهٔ گیاهی بر پشت آن است.

پرکاربردترین سکهٔ میان‌ارزش دههٔ ۱۳۵۰، از ۱۳۴۷ تا ۲۵۳۷ ضرب شده و در بیشتر مجموعه‌های ایرانی حاضر است.

سکه‌های طلای پهلوی با عیار ثابت ۰٫۹۰۰ در پنج وزن ربع، نیم، یک، دو‌ونیم و پنج پهلوی ضرب شدند. وزن هر واحد دقیقاً نسبت مضربی وزن یک پهلوی (۸٫۱۳۵۹۸ گرم) است و همین نسبت ساده مهم‌ترین ابزار تشخیص اصالت وزنی است.

به مناسبت جشن‌های ۲۵۰۰ساله در ۱۳۵۰ ش مجموعه‌ای از سکه‌های یادبود نقره و طلا با نقش‌مایه‌های هخامنشی ضرب شد. این سکه‌ها برای گردش پولی ضرب نشدند و در ردهٔ NCLT طبقه‌بندی می‌شوند.