عباسی نقره — صفوی

مستند

Safavid silver abbasi

عباسی، سکهٔ اصلی تجاری صفوی، از زمان شاه عباس یکم نام گرفت و نامش تا دورهٔ افشار، زند و آغاز قاجار ماند. سکه بی‌پیکره است و تمام سطح آن را کتیبهٔ دینی و نام حکمران، ضرابخانه و سال قمری پر می‌کند.

این مدخل یک گونه/سری را توصیف می‌کند و به شیء منفردی برای فروش اشاره ندارد.

تصاویر مستند

تصاویر واقعی از مجموعه‌های آزاد؛ پروانه و مرجع هر تصویر زیر آن ثبت شده است.

عباسی شاه سلطان حسین، ضرب تبریز
عباسی شاه سلطان حسین، ضرب تبریزپروانه: CC BY-SA 2.5صفحهٔ اصلی تصویر و شرایط استناد (Wikimedia Commons)
عباسی نقرهٔ شاه سلیمان یکم، ضرب سیستان
عباسی نقرهٔ شاه سلیمان یکم، ضرب سیستانپروانه: CC BY-SA 2.5صفحهٔ اصلی تصویر و شرایط استناد (Wikimedia Commons)
هشت عباسی صفوی شاه سلطان حسین، ضرب تفلیس
هشت عباسی صفوی شاه سلطان حسین، ضرب تفلیسپروانه: CC BY-SA 2.5صفحهٔ اصلی تصویر و شرایط استناد (Wikimedia Commons)

مشخصات پایه

فلزنقره
وزن رایجحدود ۷٫۲ تا ۷٫۷ گرم — نمونهٔ ثبت‌شدهٔ شاه عباس دوم، ضرب تفلیس: ۷٫۳۹ گرم، قطر ۲۱ م‌م
برابری۱ عباسی = ۴ شاهی
روی سکهشهادتین و عبارت دوازده امام (کتیبهٔ شیعی)
پشت سکهنام حکمران، نام ضرابخانه و سال هجری قمری درون کارتوش
مرجعAlbum Islamic (برای نمونهٔ یادشده: A#2646) و شماره‌های KM

نشانه‌های شناسایی

  • سکهٔ صفوی هرگز پرتره ندارد؛ هر «سکهٔ صفوی» با چهرهٔ انسان مشکوک است.
  • عبارت شیعی روی سکه استاندارد و اجباری بوده است؛ تفاوت در متن نشانهٔ دوره یا جعل است.
  • نام‌های عباسی، شاهی و محمودی در مناطق و دوره‌های مختلف یکسان به‌کار نرفته‌اند؛ تشخیص باید بر پایهٔ وزن و کتیبه باشد، نه نام.