عباسی نقره — صفوی
مستندSafavid silver abbasi
عباسی، سکهٔ اصلی تجاری صفوی، از زمان شاه عباس یکم نام گرفت و نامش تا دورهٔ افشار، زند و آغاز قاجار ماند. سکه بی‌پیکره است و تمام سطح آن را کتیبهٔ دینی و نام حکمران، ضرابخانه و سال قمری پر می‌کند.
نوع مدخل: گونه / تیپ
تصاویر مستند
شرح، صاحب عکس، رکورد اصلی و وضعیت حقوق اعلام‌شدهٔ هر تصویر جداگانه آمده است.
شرح مستند مدخل
این شرح از مشخصات ثبت‌شدهٔ همین مدخل بازنویسی شده است؛ ویژگی تازه یا برآوردی به آن افزوده نشده است.
ویژگی‌های ثبت‌شده: فلز: نقره؛ وزن رایج: حدود ۷٫۲ تا ۷٫۷ گرم — نمونهٔ ثبت‌شدهٔ شاه عباس دوم، ضرب تفلیس: ۷٫۳۹ گرم، قطر ۲۱ م‌م؛ روی سکه: شهادتین و عبارت دوازده امام (کتیبهٔ شیعی)؛ پشت سکه: نام حکمران، نام ضرابخانه و سال هجری قمری درون کارتوش.
شناسه و محل نگهداری: مرجع: Album Islamic (برای نمونهٔ یادشده: A#2646) و شماره‌های KM.
سایر داده‌های ثبت‌شده: برابری: ۱ عباسی = ۴ شاهی.
شمارهٔ تیپ و داده‌های مرجع را جداگانه مقابله کنید؛ شباهت ظاهری تأیید اصالت نیست.
مشخصات پایه
| فلز | نقره |
|---|---|
| وزن رایج | حدود ۷٫۲ تا ۷٫۷ گرم — نمونهٔ ثبت‌شدهٔ شاه عباس دوم، ضرب تفلیس: ۷٫۳۹ گرم، قطر ۲۱ م‌م |
| برابری | ۱ عباسی = ۴ شاهی |
| روی سکه | شهادتین و عبارت دوازده امام (کتیبهٔ شیعی) |
| پشت سکه | نام حکمران، نام ضرابخانه و سال هجری قمری درون کارتوش |
| مرجع | Album Islamic (برای نمونهٔ یادشده: A#2646) و شماره‌های KM |
نشانه‌های شناسایی
سکهٔ صفوی هرگز پرتره ندارد؛ هر «سکهٔ صفوی» با چهرهٔ انسان مشکوک است.
عبارت شیعی روی سکه استاندارد و اجباری بوده است؛ تفاوت در متن نشانهٔ دوره یا جعل است.
نام‌های عباسی، شاهی و محمودی در مناطق و دوره‌های مختلف یکسان به‌کار نرفته‌اند؛ تشخیص باید بر پایهٔ وزن و کتیبه باشد، نه نام.